زگیل های مقعدی (کوندیلوما) زگیل هایی هستند که در ناحیه مقعد به علت عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شوند. این ویروس از طریق تماس جنسی یا تماس پوستی منتقل می شود و ممکن است بدون علائم باشد یا به صورت زائده های گوشتی کوچک ظاهر شود. زگیل ها می توانند در اطراف یا داخل مقعد دیده شوند و در برخی افراد باعث خارش، خونریزی یا وجود توده شوند. درمان آن ها معمولاً با داروهای موضعی یا جراحی صورت می گیرد. به دلیل انتقال آسان این ویروس، آگاهی از روش های پیشگیری و درمان مهم است.
زگیل های مقعدی چه شکلی دارند؟
زگیل های مقعدی معمولاً به صورت برآمدگی های نرم و گنبدی شکل شروع می شوند. رنگ آن ها ممکن است قهوه ای روشن، زرد، صورتی یا به رنگ پوست باشد و ممکن است مایعی از آن ها ترشح شود. این زگیل ها می توانند به سرعت رشد کرده و خوشه هایی شبیه به گل کلم تشکیل دهند. اگر زگیل ها در داخل مقعد قرار داشته باشند، ممکن است شما آن ها را احساس یا مشاهده ببینید.
افراد در معرض خطر زگیل مقعدی
افراد در معرض خطر زگیل مقعدی شامل کسانی هستند که رفتار جنسی پرخطر دارند، سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا سابقه ابتلا به ویروس HPV دارند که در ادامه بیشتر در مورد هر یک از موارد آشنا می شویم.
افرادی که رابطه جنسی با فرد مبتلا به HPV دارند
یکی از مهم ترین عواملی که باعث انتقال ویروس پاپیلومای انسانی می شود، داشتن رابطه جنسی با فرد آلوده است. این ویروس از طریق تماس پوست به پوست، به ویژه در نواحی جنسی، مقعدی و دهانی منتقل می شود. در بسیاری از موارد، افراد مبتلا به HPV ممکن است بدون علامت باشند و خود ندانند که این ویروس را حمل می کنند.
افرادی که رابطه جنسی محافظت نشده دارند
رابطه جنسی بدون استفاده از کاندوم یا سایر روش های محافظتی، خطر ابتلا به ویروس HPV و سایر عفونت های مقاربتی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. استفاده از کاندوم، اگرچه نمی تواند به طور کامل از انتقال HPV جلوگیری کند، اما می تواند احتمال انتقال این ویروس را کاهش دهد. بنابراین، افرادی که در روابط جنسی محافظت نشده شرکت می کنند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به زگیل های مقعدی و دیگر عفونت های مقاربتی قرار دارند.
افرادی که با چندین شریک جنسی رابطه دارند
افرادی که با چندین شریک جنسی رابطه دارند، احتمال بیشتری برای ابتلا به HPV دارند. این به این دلیل است که با هر شریک جنسی جدید، احتمال مواجهه با ویروس ها و عفونت های جدید نیز افزایش می یابد. مطالعات نشان داده اند که داشتن چندین شریک جنسی، به ویژه در زمان های کوتاه، می تواند شانس ابتلا به انواع مختلف ویروس های HPV و دیگر بیماری های مقاربتی را بیشتر کند.
افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند )مانند افراد مبتلا به HIV)
افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند کسانی که مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) هستند یا کسانی که داروهایی برای سرکوب سیستم ایمنی مصرف می کنند (مثلاً افراد دریافت کننده پیوند اعضا)، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به زگیل های مقعدی و سایر عفونت های ویروسی قرار دارند چون سیستم ایمنی بدن این افراد توانایی کمتری برای مقابله با ویروس های مختلف از جمله HPV دارد.
مقاله پیشنهادی: آزمایش ایدز
زگیل مقعدی در کودکان
علت زگیل مقعدی در کودکان عمدتاً ناشی از انتقال ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است. اصلی ترین راه انتقال این ویروس در نوزادان، انتقال از مادر به کودک در هنگام زایمان است. زمانی که مادر در زمان تولد به HPV مبتلا باشد، ویروس می تواند از طریق تماس مستقیم با ناحیه تناسلی یا مقعد مادر به نوزاد منتقل شود. علاوه بر این، در موارد نادر، سوء استفاده جنسی می تواند عامل دیگری برای ابتلا به زگیل های مقعدی در کودکان باشد. همچنین، تماس با پوست آلوده و استفاده از وسایل شخصی مشترک مانند حوله یا دستمال کاغذی نیز می تواند در انتقال ویروس نقش داشته باشد.
علائم رایج زگیل های مقعدی
زگیل های مقعدی معمولاً به صورت توده های کوچک و نرم در ناحیه مقعد ظاهر می شوند، اما در برخی افراد، این علائم ممکن است شدیدتر و آزاردهنده تر باشند. در زیر به برخی از علائم شایع اشاره می کنیم:
توده های نرم در اطراف یا داخل مقعد
یکی از مهم ترین نشانه های زگیل های مقعدی، وجود توده های کوچک و نرم است که ممکن است در ناحیه اطراف یا داخل مقعد ایجاد شوند. این توده ها ممکن است به طور ناگهانی ظاهر شوند و اندازه شان در ابتدا کوچک باشد، اما به مرور زمان می توانند بزرگتر شوند. زگیل های مقعدی ممکن است به صورت گروهی و با ظاهر گل کلمی کنار هم قرار بگیرند.
رنگ های مختلف توده ها
زگیل های مقعدی می توانند رنگ های مختلفی داشته باشند که شامل قهوه ای روشن، زرد، صورتی یا حتی رنگ پوست فرد است. این تغییر رنگ ممکن است به دلیل تغییر در نوع ویروس یا محل قرارگیری زگیل ها در ناحیه مقعد باشد. گاهی اوقات، زگیل ها می توانند تیره تر یا روشن تر از رنگ طبیعی پوست اطراف ناحیه مقعد به نظر برسند.
خونریزی
یکی از علائمی که ممکن است نشان دهنده وجود زگیل های مقعدی باشد، خونریزی از ناحیه مقعد است. خونریزی معمولاً در حین یا بعد از اجابت مزاج و به ویژه هنگام فشار آوردن به ناحیه مقعد (مثلاً هنگام دفع مدفوع سخت یا در اثر خارش) مشاهده می شود. این خونریزی معمولاً کم و به صورت قطرات خون است، اما در مواردی که زگیل ها زخمی یا ملتهب شوند، خونریزی می تواند بیشتر و مداوم تر باشد.
خارش
خارش یکی دیگر از علائم شایعی است که افراد مبتلا به زگیل های مقعدی ممکن است تجربه کنند. این خارش ممکن است در ناحیه مقعد یا اطراف آن احساس شود و می تواند بسیار آزاردهنده باشد. گاهی اوقات، خارش به دلیل تحریک زگیل ها یا التهاب ناشی از آن ها ایجاد می شود. در صورت عدم درمان، خارش می تواند منجر به آسیب و ایجاد زخم در ناحیه مقعد شود.
ترشح مایعی از مقعد
در برخی افراد، به ویژه افرادی که زگیل های مقعدی داخلی دارند، ترشح مایعی از مقعد می تواند رخ دهد. این ترشح ممکن است به دلیل وجود زگیل های داخلی باشد که باعث تحریک و التهاب می شوند. این مایع می تواند بی رنگ یا حاوی خون باشد و معمولاً در مواقعی که زگیل ها به طور فیزیکی تحریک می شوند، مانند پس از اجابت مزاج یا نشستن طولانی مدت، مشاهده می شود.
چرا برخی افراد علائم را تجربه نمی کنند؟
ویروس HPV می تواند در بدن برخی افراد بدون ایجاد علائم غیرفعال بماند، به ویژه در افرادی با سیستم ایمنی قوی و یا در افرادی که زگیل های مقعدی کوچک و بدون درد هستند و افراد تنها زمانی متوجه آنها می شوند که علائمی مانند خونریزی یا خارش بروز کند.
زندگی با زگیل های مقعدی
زگیل های مقعدی معمولاً بدون درد یا ناراحتی هستند. با این حال، ممکن است باعث خارش یا خونریزی شوند. اگر علائمی وجود نداشته باشد، افراد مبتلا به زگیل های مقعدی ممکن است حتی متوجه وجود آن ها نشوند. زگیل ها ممکن است فقط در یک ناحیه ظاهر شوند یا به مرور زمان به نواحی دیگر از دستگاه تناسلی و مقعد گسترش یابند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر افراد علائمی مانند زائده های غیرعادی، خونریزی، خارش یا ترشح مایعات از ناحیه مقعد را تجربه می کنند، لازم است هرچه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه کنند. تشخیص دقیق و درمان زگیل های مقعدی می تواند از بروز عوارض جدی تر جلوگیری کند. درمان های موجود، بسته به وضعیت زگیل ها و شدت علائم، می تواند شامل کرم ها، داروها، درمان های فیزیکی (مانند فریز کردن یا لیزر درمانی) و جراحی باشد.
چگونه زگیل های مقعدی تشخیص داده می شوند؟
زگیل های مقعدی معمولاً از طریق معاینه بالینی توسط پزشک و در برخی موارد با استفاده از آزمایش های تکمیلی مانند کولپوسکوپی یا نمونه برداری تشخیص داده می شوند که در ادامه با هریک از روش ها بیشتر آشنا می شویم.
معاینه فیزیکی
برای تشخیص زگیل های مقعدی، ارائه دهندگان خدمات بهداشتی معمولاً معاینه فیزیکی انجام می دهند. در این معاینه، پزشک نواحی اطراف مقعد و ناحیه تناسلی شما را بررسی می کند تا هر گونه زگیل را شناسایی کند. ممکن است پزشک برای بررسی زگیل های داخل مقعد از ابزاری به نام آنوسکوپ استفاده کند. برای زنان، معاینه لگنی نیز ممکن است لازم باشد.
بیوپسی
اگر زگیل ها مشکوک به نظر برسند یا به درمان پاسخ ندهند، پزشک ممکن است بیوپسی انجام دهد. در این روش، پزشک یک نمونه کوچک از بافت زگیل را برداشته و تحت میکروسکوپ بررسی می کند.
درمان زگیل های مقعدی
در حال حاضر، درمان قطعی برای ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) وجود ندارد، اما روش های مختلفی برای درمان زگیل های مقعدی و کاهش خطر عوارضی مانند سرطان وجود دارد. این روش ها به ویژه برای کاهش علائم و جلوگیری از گسترش ویروس به سایر نواحی بدن طراحی شده اند. درمان زگیل های مقعدی معمولاً به صورت موضعی یا جراحی انجام می شود، بسته به اندازه، تعداد و محل زگیل ها. در اینجا به برخی از روش های رایج درمانی پرداخته ایم.
درمان های موضعی برای زگیل های مقعدی
در صورتی که زگیل ها در اندازه های کوچک و در اطراف مقعد قرار داشته باشند، معمولاً درمان های موضعی مناسب ترین روش درمانی محسوب می شوند. این درمان ها می توانند به طور مؤثر علائم را کاهش داده و زگیل ها را از بین ببرند. در اینجا برخی از مهم ترین روش های موضعی برای درمان زگیل های مقعدی آورده شده است:
استفاده از داروهای موضعی
داروهایی مانند پودوفیلین و پودوفیلوکسید برای درمان زگیل های مقعدی کوچک استفاده می شوند. این داروها معمولاً به صورت کرم یا محلول روی زگیل ها اعمال می شوند تا سلول های آلوده را از بین ببرند. با این حال، استفاده از این داروها باید تحت نظر پزشک باشد تا از ایجاد تحریک و آسیب به پوست حساس ناحیه مقعد جلوگیری شود.
اسید تریکلرواتنیک (TCA)
اسید تریکلرواتنیک یک ماده شیمیایی است که برای از بین بردن بافت زگیل ها و خشک کردن آن ها به کار می رود. این روش معمولاً برای زگیل های بزرگ تر یا مقاوم تر که به درمان های اولیه پاسخ نمی دهند، استفاده می شود. TCA معمولاً توسط پزشک به صورت موضعی روی زگیل ها اعمال می شود.
کریوتراپی (فریز کردن)
در این روش، زگیل ها با استفاده از نیتروژن مایع منجمد می شوند که باعث از بین رفتن بافت زگیل ها و ریزش آن ها می شود. کریوتراپی به ویژه برای زگیل های کوچک مؤثر است و معمولاً توسط پزشک متخصص انجام می شود. این روش ممکن است نیاز به چندین جلسه درمانی داشته باشد تا زگیل ها به طور کامل از بین بروند.
الکتروکاتری (سوزاندن با جریان الکتریکی)
در این روش، با استفاده از جریان الکتریکی زگیل ها سوزانده می شوند. این درمان برای زگیل های بزرگ تر یا مقاوم به دیگر درمان ها مناسب است. الکتروکاتری معمولاً تحت بی حسی موضعی انجام می شود و به عنوان یک روش سریع و مؤثر برای از بین بردن زگیل های بزرگ شناخته می شود.
درمان جراحی برای زگیل های مقعدی
در مواردی که زگیل ها به اندازه کافی بزرگ شده اند، به عمق ناحیه مقعد نفوذ کرده اند یا به درمان های دیگر پاسخ نمی دهند، ممکن است نیاز به عمل جراحی برای حذف آن ها باشد. این روش معمولاً در بیمارستان یا کلینیک تحت بی حسی موضعی انجام می شود. جراحی به ویژه در مواقعی که سایر روش ها نتایج مؤثری نداشته باشند، بهترین گزینه است. در این روش، پزشک به طور مستقیم زگیل ها را برداشته و ناحیه آسیب دیده را ترمیم می کند.
پیشگیری از زگیل های مقعدی
پیشگیری از زگیل های مقعدی شامل استفاده از کاندوم در روابط جنسی، واکسیناسیون علیه ویروس HPV، کاهش تعداد شرکای جنسی و تقویت سیستم ایمنی بدن است که در ادامه با هریک از شیوه های پیشگیری با جزئیات بیشتر آشنا خواهیم شد.
واکسیناسیون HPV
یکی از موثرترین روش ها برای پیشگیری از زگیل های مقعدی و سرطان های مرتبط با آن ها دریافت واکسن HPV است. این واکسن برای محافظت در برابر انواع پرخطر HPV، از جمله HPV 16 و ۱۸، که با سرطان ارتباط دارند، طراحی شده است. این واکسن بیشتر زمانی مؤثرتر است که قبل از فعالیت جنسی فرد تزریق شود.
استفاده از روش های محافظتی در روابط جنسی
استفاده از کاندوم در هنگام رابطه جنسی می تواند خطر انتقال HPV را کاهش دهد. اگرچه کاندوم ها خطر انتقال ویروس را کاملاً از بین نمی برند، اما آن ها حفاظت قابل توجهی ارائه می دهند.
غربالگری های منظم
برای افرادی که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به زگیل های مقعدی یا سرطان مقعد هستند، مانند مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند یا افراد مبتلا به سیستم ایمنی ضعیف، غربالگری ها و معاینات منظم ضروری است. پزشکان ممکن است معاینات یا آزمایش های بیشتری مانند پاپ اسمیر مقعدی یا سیتولوژی مقعدی توصیه کنند تا علائم زودهنگام عفونت یا تغییرات غیرطبیعی را شناسایی کنند.
مقاله پیشنهادی: آزمایش هپاتیت HCV Ab C
نتیجه گیری
زگیل های مقعدی، که به وسیله ویروس HPV ایجاد می شوند، می توانند به عوارضی مانند سرطان مقعد منجر شوند. برخی افراد در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به این عوارض هستند، از جمله افرادی که مبتلا به HIV هستند، مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند، کسانی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می کنند و زنانی که سابقه پیش سرطان یا سرطان در ناحیه ولوولار دارند. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب برای این افراد بسیار اهمیت دارد تا از بروز مشکلات جدی تر جلوگیری شود.
سوالات رایج
آیا زگیل های مقعدی قابل انتقال هستند؟
بله، زگیل های مقعدی قابل انتقال هستند و به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل می شوند. ویروس HPV حتی زمانی که علائمی ندارد نیز قابل انتقال است.
آیا زگیل های مقعدی دردناک هستند؟
تمام افراد علائم مشابهی را تجربه نمی کنند، بنابراین برخی ممکن است هیچ احساسی از زگیل های مقعدی نداشته باشند، در حالی که دیگران ممکن است خارش یا احساس کنند که چیزی در مقعد آن ها گیر کرده است. زگیل های مقعدی معمولاً ناراحتی ملایمی ایجاد می کنند اما معمولاً دردناک نیستند.
آیا زگیل های مقعدی همیشه باید برداشته شوند؟
بله، زگیل های مقعدی باید برداشته شوند. اگر برداشته نشوند، معمولاً بزرگ تر شده و بیشتر می شوند. اگر درمان نشوند، این زگیل ها ممکن است خطر ابتلا به سرطان مقعد را در ناحیه تحت تاثیر افزایش دهند. با این حال، خطر ابتلا به سرطان مقعد بسیار نادر است
آیا زگیل های مقعدی ممکن است دوباره بازگردند؟
بله، زگیل های مقعدی ممکن است دوباره بازگردند. حتی اگر درمان برای زگیل های مقعدی انجام شده باشد، ویروس HPV همچنان در بدن باقی می ماند. از آنجایی که هیچ درمانی برای خود ویروس HPV وجود ندارد، شما هنوز در معرض خطر ابتلا به زگیل های مقعدی هستید. پزشک شما می تواند درباره لزوم جلسات پیگیری مشورت دهد.
بدون دیدگاه