آزمایشات آنفولانزا

آزمایشات آنفولانزا

آنفولانزا چیست؟

آنفولانزا که به آن آنفولانزا نیز معروف است، یک بیماری تنفسی است که در اثر عفونت با ویروس آنفولانزای نوع A، B، C یا D ایجاد می شود. ویروس های آنفولانزا عمدتاً از طریق قطرات معلق در هوا که هنگام صحبت، سرفه یا عطسه منتشر می شوند، در بین افراد پخش می شوند.

آنفولانزا یک بیماری شایع است که تصور می شود در هر سال حدود 8 درصد از افراد را مبتلا می کند. ویروس‌های آنفولانزا در ماه‌های سردتر بیشتر پخش می‌شوند و می‌توانند منجر به اپیدمی‌های فصلی محلی شوند. خیلی کمتر، گونه های جدید آنفولانزا به سرعت در سراسر جهان پخش می شوند و باعث ایجاد یک بیماری همه گیر می شوند.

آنفولانزا می تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند از جمله:

  • تب
  • سرفه کردن
  • تراکم، شلوغی
  • آبریزش بینی
  • گلو درد
  • درد سر و/یا بدن
  • خستگی

برای اکثر افراد، علائم آنفولانزا خفیف و کوتاه مدت است. با این حال، در برخی دیگر، آنفولانزا می تواند عوارض تهدید کننده زندگی ایجاد کند. کودکان، سالمندان، زنان باردار و افرادی که دارای مشکلات پزشکی خاص هستند، در معرض خطر بالاتری از عوارض جدی ناشی از عفونت ویروس آنفولانزا هستند.

انواع مختلفی از ویروس آنفولانزا وجود دارد که می تواند باعث آنفولانزا شود. آنفولانزای A و آنفلوانزای B تنها انواع آنفولانزا هستند که می توانند باعث اپیدمی آنفولانزای فصلی شوند. اپیدمی یک شیوع بیماری است که در یک منطقه جغرافیایی خاص رخ می دهد.

ویروس های آنفولانزای A بر اساس پروتئین های خاص روی سطح ویروس به زیرگروه های زیادی طبقه بندی می شوند. همانطور که ویروس های آنفولانزا در گردش هستند، دچار تغییرات ژنتیکی می شوند که می تواند بر عفونی و شدت آنها تأثیر بگذارد. اگرچه غیرمعمول است، اما ظهور یک سویه جدید آنفولانزای A می تواند باعث ایجاد یک بیماری همه گیر آنفولانزا شود. همه گیری یک شیوع جهانی بیماری است.

آنفولانزای C بسیار کمتر شایع است و به طور کلی فقط علائم خفیف ایجاد می کند در حالی که ویروس های آنفولانزای D عمدتاً گاو را تحت تأثیر قرار می دهند.

واکسن آنفولانزا هر ساله بر اساس سویه‌های ویروس آنفولانزا ساخته می‌شود که انتظار می‌رود در ماه‌های سردتر به طور گسترده در گردش باشند. واکسیناسیون می تواند تاثیر آنفولانزا را کاهش دهد اما 100٪ موثر نیست. در نتیجه، تشخیص و درمان آنفولانزا می تواند برای بسیاری از افراد مهم باشد.

توجه به این نکته مهم است که “آنفولانزا” فقط به بیماری های ناشی از عفونت ویروس آنفولانزا اشاره دارد. در حالی که برخی افراد ممکن است به طور تصادفی از اصطلاح “آنفولانزای معده” استفاده کنند یا به هر بیماری با علائم تنفسی به عنوان آنفولانزا اشاره کنند، این موارد استفاده نادرست از این اصطلاح هستند.

نقش تست های آنفولانزا

آزمایش‌های آنفولانزا می‌تواند اهداف مختلفی را هم برای بیماران فردی و هم برای کل جمعیت انجام دهد.

در افراد، آزمایشات آنفولانزا عمدتاً برای تشخیص اینکه آیا یک فرد عفونت ویروس آنفولانزا دارد یا خیر، استفاده می شود. این می تواند به پزشکان در تعیین علت علائم و تمایز بین آنفولانزا و سایر عفونت های ویروسی یا باکتریایی کمک کند. با برخی آزمایش‌ها، می‌توان از همان نمونه آزمایش برای تشخیص آنفولانزا و سایر عفونت‌ها، از جمله SARS-CoV-2، ویروسی که باعث COVID-19 می‌شود، استفاده کرد.

برای برخی از بیماران، تشخیص آنفولانزا می تواند به بهینه سازی و تسریع درمان و اجتناب از داروهای غیر ضروری یا غیر مفید کمک کند. برای مثال، آزمایش آنفولانزا می‌تواند ارزیابی کند که آیا بیمار ممکن است از درمان‌های ضد ویروسی که ممکن است در برابر آنفولانزا مؤثر باشد، سود ببرد.

شناسایی عفونت آنفولانزا نیز ممکن است به کند کردن انتقال ویروس کمک کند. فردی که به آنفولانزا شناخته شده است می تواند توصیه هایی را برای جلوگیری از سرایت آن به دیگران دنبال کند. هنگامی که شیوع عفونت تنفسی در مکان هایی مانند مدارس، کشتی های تفریحی، خانه های سالمندان یا بیمارستان ها رخ می دهد، آزمایش آنفولانزا می تواند به درک و کنترل شیوع کمک کند.

در سطح جمعیت، آزمایش آنفولانزا می تواند به ارزیابی نوع ویروس، از جمله نوع یا زیرگروه آنفولانزا، که بیشترین تأثیر را در یک جامعه دارد، کمک کند.

این داده ها باعث پیشرفت تحقیقات آنفلوانزا می شود. تجزیه و تحلیل دقیق آزمایش آنفولانزا در مقیاس بزرگ برای نظارت بر بیماری استفاده می شود، که بر نحوه تکامل گونه های مختلف آنفولانزا در طول سال نظارت می کند. این اطلاعات واکسن آنفولانزای فصلی را قادر می‌سازد تا بیشتر برای زیرشاخه‌هایی از ویروس‌های آنفولانزا که به احتمال زیاد در آن سال شیوع دارند، مورد هدف قرار گیرد.

چه کسی باید آزمایش بدهد؟

آزمایش آنفولانزا معمولاً تنها زمانی انجام می شود که علائمی دارید که حاکی از عفونت احتمالی ویروس آنفولانزا باشد. عوامل متعددی می توانند بر سودمند بودن آزمایش آنفولانزا تأثیر بگذارند، از جمله:

  • اینکه آیا انتقال گسترده ویروس آنفولانزا در جامعه شما وجود دارد
  • این که آیا شما در معرض خطر بالاتر عوارض شدید آنفولانزا هستید
  • اینکه آیا نتیجه آزمایش برنامه درمانی شما را تغییر می دهد یا خیر
  • این که آیا به عنوان بخشی از شیوع بیماری تنفسی در مدرسه، خانه سالمندان، کشتی تفریحی یا موقعیت های مشابهی که تشخیص آنفولانزا ممکن است بر اقدامات کنترل عفونت تأثیر بگذارد بیمار شده اید.

گرفتن نتایج آزمون

عوامل متعددی می توانند نقش مهمی در احتمال نتیجه منفی یا مثبت کاذب در آزمایش آنفولانزا داشته باشند:

  • نوع آزمایش: احتمال یک نتیجه مثبت یا منفی کاذب با انواع خاصی از آزمایش ها، مانند آزمایش سریع آنتی ژن آنفولانزا بیشتر است. منفی کاذب بیشتر از مثبت کاذب است، به خصوص با آزمایش های سریع.
  • سطح انتقال آنفولانزا در جامعه: اگر منطقه شما یک اپیدمی آنفولانزای فصلی را تجربه می کند، احتمال اینکه در معرض ویروس آنفولانزا قرار گرفته باشید بسیار بیشتر است. به همین دلیل، منفی کاذب بیشتر زمانی رخ می دهد که انتقال آنفولانزای جامعه زیاد است، و مثبت کاذب بیشتر زمانی رخ می دهد که گسترش جامعه کم باشد.
  • زمان انجام آزمایش: توانایی تشخیص علائم عفونت آنفلوانزا بسته به زمان وقوع عفونت تغییر می کند. میزان ویروس در دستگاه تنفسی معمولاً در طول سه تا چهار روز اول بالاتر است، بنابراین آزمایش بعد از این دوره می‌تواند احتمال منفی کاذب را افزایش دهد.
  • نوع نمونه آزمایش: اکثر آزمایش‌های آنفولانزا، آزمایش‌های سواب آنفولانزا هستند، به این معنی که از یک سواب پنبه‌ای برای گرفتن نمونه از بینی، گلو یا ناحیه پشت بینی و گلو به نام نازوفارنکس استفاده می‌شود. نوع نمونه گرفته شده باید با الزامات بیان شده توسط سازنده آزمایش مطابقت داشته باشد. کیفیت نمونه آزمایشی می تواند بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارد.
  • وضعیت واکسیناسیون: برخی از انواع واکسن های آنفولانزا از نسخه زنده اما ضعیف شده ویروس استفاده می کنند تا پاسخ ایمنی بدن به آنفولانزا را فعال کنند. این واکسن‌ها باعث آنفولانزا نمی‌شوند، اما اگر آزمایش آنفولانزا در عرض چند روز پس از دریافت این نوع واکسن انجام شود، ممکن است نتیجه مثبتی داشته باشند.

پزشک در هنگام تصمیم گیری در مورد اینکه آیا باید آنفولانزا در شما تشخیص داده شود این عوامل و علائم شما را بررسی می کند. به طور کلی، یک نتیجه آزمایش مثبت نشان دهنده عفونت آنفولانزا است، اما همیشه به این معنی نیست که شما واقعاً آنفولانزا دارید.

در تفسیر نتایج آزمایش، پزشک ممکن است به وجود سایر عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی نیز توجه کند. امکان ابتلا به آنفولانزا همزمان با عفونت دیگر وجود دارد. برخی از آزمایش‌ها برای بررسی آنفولانزا و سایر ویروس‌ها طراحی شده‌اند و نتایج این آزمایش‌ها نتایج جداگانه‌ای را برای هر جزء از آزمایش فهرست می‌کند.

انواع آزمایش آنفولانزا

اولین قدم در تشخیص آنفولانزا تقریبا همیشه یک معاینه فیزیکی است که شامل بررسی علائم فعال شبه آنفولانزا می شود. در طول اپیدمی های آنفولانزای فصلی، ممکن است برای تشخیص آنفولانزا به آزمایش اضافی فراتر از معاینه فیزیکی نیاز نباشد.

هنگامی که آزمایشات دیگری مورد نیاز است، آنها بر شناسایی علائم عفونت آنفولانزا تمرکز می کنند. چندین آزمایش مختلف وجود دارد که می تواند وجود ویروس آنفولانزا را بررسی کند. انتخاب اینکه کدام آزمایش تجویز شود به هدف آزمایش، سرعت مورد نیاز بودن نتایج، در دسترس بودن آزمایش و قابلیت های آزمایشگاهی بستگی دارد.

یکی از راه‌های مهمی که می‌توان تست‌های آنفولانزا را طبقه‌بندی کرد، بر اساس محل انجام آنالیز است:

  • تست‌های سریع و نقطه‌ای مراقبت، که گاهی به آن تست‌های تشخیصی آنفولانزای سریع (RIDT) گفته می‌شود، می‌توانند بدون ارسال نمونه به آزمایشگاه، مثبت یا منفی بودن تست را تعیین کنند. این آزمایشات معمولاً در عرض 10 تا 30 دقیقه نتایج را ارائه می دهند. طراحی این تست ها به آنها اجازه می دهد تا در بسیاری از محیط ها از جمله مطب های پزشک، کلینیک های بهداشتی و داروخانه ها استفاده شوند.
  • آزمایش‌های آزمایشگاهی مستلزم آنالیز نمونه با استفاده از تجهیزات یا روش‌هایی است که نیاز به استفاده از آزمایشگاه پزشکی دارند. این آزمایشات اغلب چندین ساعت طول می کشد تا تکمیل شوند و به اندازه تست های سریع در دسترس نیستند.

یکی دیگر از روش های مهم طبقه بندی آزمایش ها بر اساس نحوه تشخیص علائم عفونت است:

آزمایش های آنتی ژن

از نمونه ای از دستگاه تنفسی استفاده می کنند و آنتی ژن های ویروس آنفولانزا را جستجو می کنند. آنتی ژن ها روی سطح ویروس وجود دارند و باعث ایجاد پاسخ ایمنی می شوند. وجود آنتی ژن های آنفلوانزا می تواند نشانه ای از عفونت فعال آنفولانزا باشد.

اکثر آزمایش‌های آنتی ژن آنفولانزا، آزمایش‌های سریع و نقطه‌ای هستند که نیازی به ارسال نتایج به آزمایشگاه ندارند. این رایج ترین نوع آزمایش آنفولانزا است. آزمایشات آنتی ژن سریع ممکن است یک نتیجه بصری و با کد رنگی ارائه دهند، یا نتیجه ممکن است در دستگاه کوچکی که نمونه را تجزیه و تحلیل می کند نشان داده شود. به طور کلی، آزمایشات آنتی ژن سریع بیشترین احتمال را برای ارائه یک نتیجه آزمایش منفی کاذب دارند.

آزمایش آنتی ژن را می توان در آزمایشگاه نیز انجام داد. آزمایش آنتی ژن مبتنی بر آزمایشگاه می تواند بیشتر طول بکشد اما ممکن است نتایج دقیق تری ارائه دهد.

برخی از نسخه‌های آزمایش آنتی ژن سریع می‌توانند تعیین کنند که آیا عفونت با آنفولانزای A یا آنفولانزای B است. سایر آزمایش‌های آنتی ژن سریع نمی‌توانند بین این نوع آنفولانزا تمایز قائل شوند. هیچ آزمایش آنتی ژن سریعی که در حال حاضر موجود است نمی تواند بین زیرگروه های آنفولانزای A تمایز قائل شود.

آزمایشات مولکولی آنفولانزا

آزمایشات مولکولی آنفولانزا به دنبال آثاری از مواد ژنتیکی یا DNA از ویروس آنفولانزا در نمونه‌ای از دستگاه تنفسی شما هستند. اینها همچنین ممکن است آزمایش‌های تقویت اسید نوکلئیک (NAATs) نامیده شوند یا با روش‌های آزمایشگاهی خاصی مانند واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس (RT-PCR) به آنها اشاره شود.

آزمایش‌های مولکولی می‌توانند آزمایش‌های سریع، نقطه‌ای مراقبت یا آزمایش‌های مبتنی بر آزمایشگاه باشند. آزمایش‌های مولکولی انجام‌شده در آزمایشگاه معمولاً دقیق‌تر هستند، اما هر دو آزمایش مولکولی سریع و مبتنی بر آزمایشگاه، موارد کمتری از عفونت ویروس آنفولانزا را نسبت به آزمایش‌های آنتی‌ژن از دست می‌دهند. به همین دلیل، ممکن است از تست های مولکولی برای تایید نتایج آزمایش های آنتی ژن استفاده شود. بسیاری از آزمایشات مولکولی آنفولانزا برای تمایز بین عفونت های آنفولانزای A و B طراحی شده اند. برخی از این آزمایش‌ها همچنین می‌توانند زیرگروه‌های خاصی از آنفولانزای A را شناسایی کنند و/یا عفونت با یک زیرگروه آنفلوانزای ناشناخته یا جدید را شناسایی کنند.

برخی از آزمایشگاه‌ها آزمایش‌های مولکولی را ارائه می‌کنند که آنفولانزا و همچنین سایر عفونت‌های تنفسی از جمله COVID-19 را بررسی می‌کنند. این به عنوان تست مالتی پلکس شناخته می شود و اغلب در بیماران بستری در بیمارستان یا در معرض خطر بالاتر عفونت به دلیل ضعف سیستم ایمنی استفاده می شود. آزمایش‌های کشت ویروسی در آزمایشگاه انجام می‌شود و شامل استفاده از نمونه آزمایشی برای رشد نسخه‌های بیشتری از ویروس در یک ویال است. این آزمایشات ممکن است بین 1 تا 10 روز طول بکشد، بنابراین به ندرت برای تشخیص یا راهنمایی درمان استفاده می شوند.

کاربرد اصلی آزمایش‌های کشت ویروسی، شناسایی انواع خاص و زیرگروه‌های آنفلوانزای در حال انتقال است. این می تواند به محققان و مقامات بهداشت عمومی کمک کند تا اپیدمی ها را نظارت کنند و واکسن های سالانه آنفولانزا را طراحی کنند. در برخی موارد، آزمایش‌های کشت ویروسی را می‌توان برای تأیید نتایج آزمایش‌های دیگر، به‌ویژه در موارد شیوع خاص، مانند خانه سالمندان یا محیط‌های مشابه، استفاده کرد.

آزمایشات سرولوژی به دنبال آنتی بادی علیه ویروس های آنفولانزا در نمونه خون می شوند. آنتی بادی ها به عنوان بخشی از واکنش سیستم ایمنی بدن به عفونت ویروسی ایجاد می شوند. با این حال، ممکن است طول بکشد تا آنتی بادی ها تشکیل شوند، بنابراین از آزمایش های سرولوژی برای شناسایی عفونت قبلی استفاده می شود.

از آنجایی که آن ها به طور قابل اعتماد عفونت های فعال را تشخیص نمی دهند، آزمایش های سرولوژی آنتی بادی برای تشخیص یا تأثیر بر درمان در افراد مبتلا به آنفولانزا استفاده نمی شود. در عوض، آزمایش سرولوژی عمدتاً برای اهداف تحقیقاتی برای ارزیابی میزان عفونت های قبلی آنفلوانزا در یک منطقه یا گروه خاصی از افراد انجام می شود.

علاوه بر آزمایش‌هایی برای تشخیص عفونت آنفولانزا، آزمایش آنفولانزا ممکن است شامل آزمایش خون، عکس‌برداری با اشعه ایکس قفسه سینه، نظارت بر سطح اکسیژن و سایر آزمایش‌هایی باشد که می‌توانند عوارض بالقوه عفونت آنفولانزا را ارزیابی کنند.

انجام آزمایش آنفولانزا

آزمایش‌های عفونت آنفولانزا اغلب توسط پزشک سفارش می‌شود و در بیمارستان، مطب پزشک یا آزمایشگاه انجام می‌شود. آزمایشات سریع آنفولانزا نیز ممکن است در مراکز سرپایی مانند کلینیک های بهداشتی یا داروخانه ها انجام شود.

آزمایش آنفولانزا معمولاً شامل یک سواب از ناحیه پشت بینی، داخل سوراخ بینی و/یا گلو می شود. برای اکثر افراد، گرفتن نمونه دردناک نیست و در کمتر از یک دقیقه انجام می شود.

علاوه بر سواب آنفولانزا، آزمایش را می توان با آسپیراسیون نازوفارنکس نیز انجام داد که نمونه هایی هستند که از طریق بینی با دستگاه ساکشن خارج می شوند. از آنجایی که به دست آوردن آنها دشوارتر و ناراحت کننده است، آسپیراسیون نازوفارنکس معمولاً برای آزمایش های تشخیصی استفاده نمی شود.

تنها نوع آزمایش آنفولانزا که از نمونه ای از دستگاه تنفسی استفاده نمی کند، آزمایش سرولوژی است که برای تشخیص آنفولانزا استفاده نمی شود. آزمایشات سرولوژی نیازمند نمونه خونی است که معمولاً از ورید بازو گرفته می شود.

تست در منزل

چند گزینه برای آزمایش آنفولانزای خانگی در دسترس است و می توان آنها را به دو دسته اصلی تقسیم کرد:

خودآزمایی به شما امکان می دهد نمونه سواب بگیرید و آنالیز تست را در خانه انجام دهید. اینها آزمایشات آنتی ژن سریع هستند که نتایج را در حدود 10-15 دقیقه ارائه می دهند.

آزمایش‌های خود جمع‌آوری شامل گرفتن سواب بینی و/یا نمونه بزاق و ارسال آن به آزمایشگاه است تا بتوان آن را تجزیه و تحلیل کرد. اکثر تست های خود جمع آوری شامل آنالیز مولکولی مانند RT-PCR است.

برخی از آزمایش‌های خانگی آنفولانزا همچنین شامل توانایی آزمایش همان نمونه برای COVID-19 است.

برخی از آزمایشات خانگی آنفولانزا تنها در صورت دستور پزشک در دسترس هستند، در حالی که برخی دیگر را می توان بدون نسخه خریداری کرد.

مهم است که به یاد داشته باشید که نتایج آزمایشات آنفولانزا نیاز به تفسیر دقیق دارد که علائم فردی و همچنین نوع آزمایش و میزان انتقال آنفولانزای جامعه را در نظر بگیرد. به همین دلیل، آزمایشات خانگی آنفولانزا همیشه باید با پزشک بررسی شود.

مقایسه تست ها

از آنجایی که چندین نوع آزمایش آنفولانزا وجود دارد، بسیاری از افراد در مورد انواع مختلف آزمایش ها و اینکه چرا ممکن است یکی به جای دیگری استفاده شود، مطمئن نیستند.

برای تشخیص طبیعی آنفولانزا، اکثر متخصصان ترجیح می دهند از آزمایش های مولکولی آنفلوانزا، از جمله با RT-PCR، به آزمایش آنتی ژن استفاده کنند. تست‌های مولکولی نرخ پایین‌تری از نتایج منفی کاذب دارند، اغلب قادر به شناسایی زیرگروه‌های آنفولانزا هستند و می‌توانند برای آزمایش ویروس‌های دیگر به طور همزمان طراحی شوند.

با این حال، آزمایش مولکولی همیشه در دسترس نیست. برخی از مراکز یا آزمایشگاه‌های پزشکی ممکن است توانایی انجام آزمایش‌های آنفولانزای مولکولی یا انجام آزمایش را به‌موقع نداشته باشند. در این موارد، آزمایش آنتی ژن سریع راهی راحت و کم‌هزینه برای شناسایی عفونت آنفولانزا فراهم می‌کند. در برخی موارد می توان از تست های مولکولی برای تایید نتایج آزمایش آنتی ژن استفاده کرد.

 

در حالی که آزمایش‌های مولکولی به شدت حاکی از عفونت ویروسی فعال هستند، آزمایش‌های کشت ویروسی تنها راه قطعی برای دانستن اینکه نمونه حاوی ویروس آنفولانزا است که می‌تواند خودش را تکثیر کند و گسترش یابد. با این حال، از آنجایی که آزمایش‌های کشت ویروسی برای ارائه نتایج بیشتر طول می‌کشد، اغلب در مراقبت از بیمار استفاده نمی‌شوند. آزمایش‌های سرولوژی با سایر آزمایش‌های آنفولانزا متفاوت است، زیرا از نمونه خون استفاده می‌کنند و به این دلیل که برای تشخیص عفونت فعلی طراحی نشده‌اند. در عوض، این آزمایش‌ها برای تحقیقات بیماری با شناسایی میزان موارد قبلی آنفلوانزا در یک مکان یا گروه معین از افراد استفاده می‌شوند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

31 + = 38

افزونه "فرم تماس 7" نصب یا فعال نشده است
به کمک نیاز داری؟ با ما در تماس باشید!
شروع گفتگو
سلام! برای چت در WhatsApp روی یکی از اعضای زیر کلیک کنید
معمولا در عرض چند دقیقه پاسخ می دهیم