تست HbA1C

تست HbA1C
هموگلوبین HbA1C تستی است که میزان هموگلوبین گلیکوزیله را بررسی مینماید و یکی از بهترین مارکرها برای بررسی و کنترل وضعیت قند خون افراد دیابتی در چند ماه گذشته می باشد، هر چقدر میزان قند خون در طول 3-2 ماه گذشته بالاتر از مقدار طبیعی باشد، درصد HbA1C نیز بیشتر خواهد بود. به عنوان مثال مقدار HbA1C  بین 6، 7و 8 درصد به ترتیب بیانگر قند خون 120 mg/dl و 150mg/dl و 180mg/dl  طی 3-2 ماه گذشته است.
این تست در افراد دیابتی 3-4 مرتبه در سال انجام میگیرد. بنابر پیشنهاد انجمن دیابت آمریکا (ADA) در سال 2010 می توان از تست اندازه گیری سطح HbA1C علاوه بر کنترل وضعیت بیماران دیابتی به منظور غربال و تشخیص دیابت در افراد در کنار تست قند خون ناشتا (FBS) و تست تحمل گلوکز خوراکی (OGTT) استفاده نمود. تفسیر نتایج: در افراد دیابتی مقدار هموگلوبین A1C زیر 7% نشاندهنده وضعیت مطلوب بیمار و کنترل مناسب بیماری می باشد، در حالیکه مقادیر بالای 7% می تواند ریسک ابتلا به عوارض بیماری دیابت را افزایش دهد.
توصیه قابل ارائه به بیماران برای انجام تست  HbA1C:
برای انجام این تست نیاز به آمادگی خاصی نبوده و می تواند در هر ساعتی از روز انجام شود. بیماری هایی مانند تالاسمی، آنمی داسی شکل، یا سطح بالای پلاکت خون، و دریافت خون میتواند در تفسیر نتایج تست HbA1C تداخل ایجاد کند.
آزمایشگاه عماد
آزمایشات مرتبط:
FBS
BS 2hpp
pep
GCT
G.T.T
Insulin
Ins 2hpp
 

انسولین

انسولین یک هورمون کلیدی است که توسط سلولهای خاصی در پانکراس (لوزالمعده) تولید و ذخیره شده و در پاسخ به افزایش سطح گلوکز خون ترشح می شود. بنابراین، انسولین پس از صرف غذا آزاد می شود و برای انتقال و ذخیره گلوکز، منبع اصلی انرژی بدن، به سلولهای بافتهای مختلف بدن نقش حیاتی دارد.
در این تست، که به صورت ناشتا و نیز 2 ساعت پس از مصرف غذا انجام می شود، میزان انسولین در خون اندازه گیری می شود که هدف از انجام آن موارد زیر است:
ارزیابی کارآیی سلول های بتا در پانکراس در تولید و ترشح انسولین
تشخیص تومور احتمالی تولید کننده انسولین در سلول های جزیره پانکراس
علت یابی سطح گلوکز پایین خون (هیپوگلیسمی)
تعیین مقاومت به انسولین
سطح انسولین و قند خون باید در تعادل باشد. پس از صرف غذا، کربوهیدرات های پلیمری موجود در مواد غذایی (برای مثال نشاسته در نان، برنج، …) در اثر فعالیت اسید و آنزیمهای معده و ابتدای روده کوچک تجزیه شده و قندهای ساده (گلوکز) حاصله از روده جذب و وارد خون می شوند. چنین افزایشی در سطح گلوکز خون به نوبه خود باعث تحریک لوزالمعده شده و انسولین به خون آزاد می شود. انسولین سلولهای کبدی، ماهیچه ای و چربی را القاء می نماید تا گلوکز خون را جذب کنند و بدین ترتیب انسولین نقش کلیدی خود را در کاهش سریع سطح قند خون انجام می دهد و متعاقباً ترشح انسولین توسط پانکراس نیز کاهش می یابد.
 
اگر انسولین به اندازه کافی ترشح نشود و یا سلول های بدن به اثرات انسولین (مقاومت به انسولین) مقاوم شده باشند، گلوکز نمی تواند به بیشتر سلول های بدن منتهی شود و سلول ها دچار گرسنگی می شوند و در همین راستا، گلوکز خون در سطح تهدید کننده ای افزایش می یابد. این می تواند باعث انواعی از اختلالات در متابولیسم عمومی بدن شده و اختلالات و عوارض مختلفی را بویژه در فعالیت کلیه ها، قلب، سیستم بینایی و اعصاب ایجاد نماید.
دیابت، یک اختلال متابولیک است که در اثر سطوح بالای گلوکز سرم و کاهش اثرات انسولین وضعیت تهدید کننده ای را در زندگی افراد ایجاد می نماید. عموماً دیابت با نوع 1 و 2 بیشتر شناخته می شود و افراد مبتلا به نوع 1، که انسولین بسیار کمی تولید می کنند، به درمان مکمل انسولین نیاز دارند.
در دیابت نوع 2، مقاومت به انسولین رخ می دهد و معمولاً نسبت مستقیمی با سن دارد. در شرایط مقاومت به انسولین، بسیاری از سلول های بدن قادر به پاسخگویی به اثرات انسولین نبوده و گلوکز خون توسط این سلولها جذب نمی شود و در نتیجه انسولین اضافی تولید و ترشح می شود و سطح بالایی از انسولین در خون (هیپرانسولینمی) بروز می یابد که عملکرد بافت های حساس به انسولین را مختل می نماید. چنین افزایشی سبب کاهش قند خون (هیپوگلیسمی) می شود که می تواند منجر به عرق کردن، تپش قلب، گرسنگی، سردرگمی، تاری دید، سرگیجه، غش کردن و تشنج شود. از آنجایی که مغز به عنوان یک منبع انرژی وابسته به گلوکز خون است، محرومیت شدید گلوکز به علت هیپینسینولینمی می تواند به سرعت به شوک انسولین و مرگ منجر شود.البته شرایط فیزیولوژیک مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، پیش دیابت، بیماری قلبی، سندرم متابولیک، acanthosis nigricans و اختلالات مرتبط با غده هیپوفیز یا غده فوق کلیه نیز مشاهده می شود که انجام آزمایشات تشخیصی مرتبط می تواند در افتراق این موارد مفید واقع شود.
آزمایشگاه عماد
آزمایشات مرتبط:
FBS
BS 2hpp
pep
GCT
G.T.T
HbA1C

تست قند خون دو ساعته2HPP Glucose) Two-Hour Postprandial Glucose)

تست قند خون دو ساعته2HPP Glucose) Two-Hour Postprandial Glucose)
آزمایش قند خون 2 ساعت پس از غذا، که به اسم تست 2hpp نیز شناخته می شود، ‌آزمایش با ارزشی برای غربالگری تشخیص دیابت و همچنین در ارزیابی پاسخ به درمان و مانیتورینگ داروهای مصرفی در بیماران مبتلا به دیابت انجام میشود. در این تست پس از آزمایش خون ناشتا و خوردن صبحانه‌ معمولی، مجدداً آزمایش تکرار می‌شود. در صورتی که بیمار مشکلی داشته باشد، طی 2 ساعت قندخون وی تنظیم نمی‌شود. لازم به ذکر است که مصرف داروهایی که بر نتیجه آزمایش اثر می گذارند باید بررسی شود .
 
قبل از آزمایش حداقل 12 – 10 ساعت ناشتا باشید و در طی ناشتایی از خوردن چای و قهوه پرهیز نمائید اما نوشیدن آب در حد لازم مانعی ندارد. (زمان ناشتایی نباید کمتر از 8 ساعت و بیشتر از 16 ساعت باشد) .
پس از این که نمونه خون برای اندازه گیری قند خون ناشتا از شما گرفته شد صبحانه معمولی که هر روز می خورید را میل نمائید.
با شروع شدن صبحانه ساعت را یادداشت کرده و طوری وقت را تنظیم نمائید که دقیقاً دو ساعت بعد از شروع صبحانه در آزمایشگاه حضور داشته باشید تا از شما خون گرفته شود. بهتر است صبحانه معمول خود را به همراه آورده و در محل آزمایشگاه یا در نزدیکی آن میل نمایید و تا زمان انجام آزمایش در آزمایشگاه منتظر بمانید. زیرا، به هم خوردن زمان فوق یعنی کمتر از 2 ساعت یا بیشتر از دو ساعت سبب اشتباه در نتیجه آزمایشات خواهد شد.
قبل از انجام نمونه گیری و در حین 2 ساعت آمادگی، از انجام ورزش سنگین و هرگونه فعالیت بدنی غیر معمول خودداری نمایید.
قبل از انجام آزمایش (در طی مدت ناشتایی شب قبل) و در حین 2 ساعت آمادگی اکیداً از مصرف دخانیات اجتناب نمائید زیرا سبب اختلال در نتایج آزمایش می گردد.
در طی 2 ساعت آمادگی از خوردن هر نوع خوردنی و آشامیدنی (آب در حد متعارف اشکالی ندارد) خود داری نمائید.
روزی که قرار است آزمایش از شما به عمل آید به هیچ عنوان از قرصهای پایین آورنده قند خون استفاده ننمایید، در غیر اینصورت آزمایشگاه را مطلع نمایید.
مصرف استامینوفن قبل از آزمایش ممکن است باعث افزایش کاذب قند خون شود، ‌بنابراین توصیه می شود که در صورت مصرف، ‌موضوع را به پزشک اطلاع دهید.
 
آزمایشگاه عماد
آزمایشات مرتبط:
FBS
C.pep
GCT
G.T.T
HbA1C
Insulin
Ins 2hpp