چه عواملی باعث کبودی های تصادفی می شود؟

کبودی های تصادفی

در حقیقت عوامل بسیار زیادی وجود دارد که منجر به ایجاد کبودی های تصادفی شدن سطح  پوست می  شود. البته در بسیاری از موارد ایجاد کبودی ها نگران کننده نمی باشد.اما بهتر است که با علل گوناگون ایجاد کبودی ها آشنایی داشته باشید. زیرا تشخیص کبودی و علت های آن همراه با گزینه های درمانی می تواند در بهبود سلامت شما موثر باشد.از این رو در این بخش برخی از شایع ترین علت های کبودی را بررسی خواهیم کرد.

آسیب های ورزشی

آسیب های  ورزشی به  مواردی گفته می شود که هنگام ورزش رخ می دهد. از این رو آسیب های ورزشی می تواند شامل استخوان های شکسته، فشار، دررفتگی، تاندون های پاره شده و تورم عضلات است.

ترومبوسیتوپنی

ترومبوسیتوپنی به تعداد پلاکت هایی گفته می شود که کمتر از حد نرمال است. این بیماری می تواند توسط طیف گسترده ای از شرایط ایجاد شود. علائم آن با توجه به شدت بیماری می تواند متفاوت باشد .  به گونه ای که این علائم شامل کبودی های قرمز، بنفش یا قهوه ای، بثورات با نقاط کوچک قرمز یا بنفش، خونریزی بینی، خونریزی لثه، خونریزی طولانی مدت، خون در مدفوع و ادرار، استفراغ خونین و خونریزی شدید قاعدگی باشد.

بیماری فون ویلبراند

بیماری فون ویلبراند نوعی بیماری خونریزی است که در اثر کمبود فاکتور فون ویلبراند (VWF) ایجاد می شود. اگر سطح VWF  شما پایین باشد، پلاکت ها نمی توانند به درستی لخته شوند و همین امر منجر به خونریزی طولانی مدت می شود. از این رو علائم شایع آن شامل کبودی آسان، خونریزی بیش از حد بینی، خونریزی طولانی مدت پس از آسیب دیدگی، خونریزی از لثه و خونریزی غیرطبیعی شدید در دوران قاعدگی می باشد.

آسیب به ناحیه سر

آسیب به ناحیه سر از وضعیت های اورژانسی بوده که نیاز دارد به صورت فوری درمان شود. صدمات ایجاد شده در ناحیه سر، شامل شکستگی جمجمه، گرفتگی مغزی  و زخم های ایجاد شده بر روی پوست سر می باشد.علائم خطرناک و اضطراری در اثر ضربه به ناحیه سر شامل از دست دادن هوشیاری، تشنج، استفراغ، تعادل یا مشکلات هماهنگی، بی نظمی، حرکات غیر طبیعی چشم، سردرد مداوم یا بدتر، کاهش کنترل عضلات، فراموشی، خروج مایعات شفاف از گوش یا بینی  و بروز خواب آلودگی شدید است.

پیچ خوردگی مچ پا

زمانی که پا به طور ناگهانی پیچ می خورد و از حالت طبیعی خارج شود، به نوارهای سخت رباط ها آسیب وارد می شود. استخوان های پا را احاطه کرده و به هم متصل می کنند. تورم ، حساسیت به لمس ، کبودی ، درد ، عدم توانایی در تحمیل وزن بر روی مچ پا آسیب دیده ، تغییر رنگ پوست و سفتی از علائم احتمالی این بیماری است.

کشیدگی های عضلانی

کشیدگی های عضلانی هنگامی رخ می دهد که عضله بیش از حد کشیده شده یا در اثر استفاده بیش از حد یا آسیب دیدگی پاره شده باشد. علائم کشیدگی عضلانی شامل شروع ناگهانی درد، محدودیت حرکت ، کبودی یا تغییر رنگ ، تورم ، احساس گره خوردن ، اسپاسم عضلات و سفتی در آن ها می باشد. البته لازم به ذکر است که دردهای خفیف تا متوسط ​​را می توان با استراحت در خانه، یخ، فشرده سازی، ارتفاع، گرما ، کشش ملایم و داروهای ضد التهاب درمان کرد. اگر درد، کوفتگی یا تورم در عرض یک هفته فروکش نکرد یا شروع به بدتر شدن کرد ، اگر ناحیه آسیب دیده بی حس است یا خونریزی دارد ، اگر نمی توانید راه بروید یا نمی توانید بازوها را حرکت دهید ، فوری به پزشک مراجعه کنید.

هموفیلی A

این یک اختلال خونریزی ارثی است که در آن فرد فاقد و دارای مقدار کمی پروتئین خاص به نام فاکتورهای لخته شدن است و در نتیجه خون به درستی لخته نمی شود. علائم بیماری به دلیل نقص در ژن ها ایجاد می شود که تعیین می کند بدن چگونه این فاکتورهای VIII ، IX یا XI را ایجاد می کند. کمبود این عوامل باعث خونریزی آسان و مشکل لخته شدن خون در افراد مبتلا می شود. خونریزی خود به خودی ، کبودی آسان ، خونریزی بینی ، خونریزی لثه ، خونریزی طولانی مدت پس از جراحی یا آسیب ، خونریزی از مفاصل ، خونریزی داخلی یا خونریزی در مغز از دیگر علائم احتمالی در بیماری هموفیلی می باشد.

بیماری کریسمس (هموفیلی B)

با این اختلال ژنتیکی نادر ، بدن فاکتور IX کمی تولید کرده یا هیچ فاکتوری ندارد. این بیماری معمولاً در نوزادی یا اوایل کودکی تشخیص داده می شود. خونریزی طولانی مدت ، کبودی غیر قابل توضیح ، کبودی بیش از حد، خونریزی از لثه یا خونریزی طولانی مدت از بینی از جمله این علائم است. البته ممکن است خون نامشخص در ادرار یا مدفوع دیده شود و خونریزی داخلی در مفاصل جمع شود که باعث درد و تورم شود.

کمبود فاکتورهای VII، X، V، II

کمبود فاکتورهای VII، X، V، II یک  اختلال ژنتیکی بوده که از طریق ژن منتقل می شود، اما ممکن است به دلیل داروهای خاص یا بیماری پزشکی دیگری ایجاد شود. هم چنین کمبود فاکتور های ذکر شده باعث ایجاد وقفه در مکانیسم لخته شدن طبیعی خون می گردد. علائم این بیماری شامل خونریزی غیرطبیعی بعد از زایمان، جراحی یا زخمی شدن بوده و هم چنین کبودی، خون دماغ شدن، خونریزی لثه و دوره های قاعدگی سنگین یا طولانی مدت می باشد. و اما در موارد شدیدتر، کمبود این  فاکتورها می تواند منجر به از بین بردن غضروف در مفاصل در اثر خونریزی و خونریزی در روده، معده، عضلات یا سر باشد.

رگ های واریسی

رگ های واریسی که معمولا در ناحیه پاها ایجاد می شود، به گونه ای است که در صورت عملکرد نامطلوب رگ ها، منجر به بزرگ شدن، گشاد شدن و پر شدن از خون می شوند. در مراحل اولیه  این بیماری، رگ های وریدی متورم شده و شکل نامطلوبی پیدا می کنند. این تورم ممکن است همراه با درد، تورم ، سنگینی و درد در رگ های بزرگ یا اطراف آن نیز ممکن است رخ دهد. در موارد شدیدتر هم، وریدها می توانند خونریزی کرده و زخم ایجاد کنند.

ترومبوز ورید عمقی (DVT)

در واقع بیماری ترومبوز ورید عمقی از دسته بیماری های اورژانسی بوده که در آن لخته خون در اعماق بدن رخ می دهد و نیاز به مراقبت های ویژه دارد. زیرا لخته های خون ایجاد شده ممکن است، باعث آمبولی در ناحیه ریه شود. علائم آن شامل تورم در پا، مچ پا یا پا (معمولاً در یک طرف) ، گرفتگی درد ساق پا در ناحیه آسیب دیده و درد شدید یا غیرقابل وصف در پا و مچ پا می باشد. از دیگر علائم می توان به احساس گرما در ناحیه پوست اشاره نمود. هم چنین پوست روی ناحیه آسیب دیده رنگ پریده یا به رنگ مایل به قرمز یا مایل به آبی تبدیل می شود.

سخن آخر

برای کنترل از کبود شدن بدن، می توان در بازی یا ورزش به صورت محتاطانه عمل نمود. کبودی های ایجاد شدده در واقع در اثر اتفاقات طبیعی رخ می دهد که  به مرور زمان بهبود می یابد. اما اگر کبودی در طی سه هفته بهبود نیافت و برطرف نشد، بهتر است که به پزشک مراجعه کرده و با انجام معاینه توسط پزشک و انجام آزمایش خون در آزمایشگاه دلیل ایجاد کبودی ها را مشخص نمایید.

 

 

 

بیماری تیروئید

تیروئید و بیماری های تیروئید چیست؟

تیروئید غده ای کوچک و پروانه ای شکل بوده  که در جلوی گردن، در پايين حنجره و بالای استخوان های استرنوم قرار گرفته است. در حقیقت این غده با تولید هورمون های تیروئید، نقش بسیار مهمی را در کنترل متابولیسم بدن ایفا خواهد کرد. به گونه ای که دو نوع هورمون مهم با نام های تیروئید تیروکسین (T4)  و تری یدوتیرونین (T3) توسط این غده در بدن تولید می گردد. هورمون های تیروئید از طریق خون به همه قسمت های بدن منتقل می شوند و ازاین طریق به سلول های بدن دستور می دهند که با چه سرعتی از انرژی و تولید پروتئین استفاده نمایند. هم چنین غده تیروئید، هورمون دیگری به نام کلسی تونین تولید می نماید. هورمونی که با جلوگیری از تجزیه استخوان و افزایش دفع کلسیم از کلیه ها، به تنظیم سطح کلسیم در خون کمک خواهد کرد. بدن دارای سیستم بازخورد مفصلی برای کنترل میزان هورمون های T4 و T3 در خون است. به گونه ای که این سیستم بازخورد، شامل هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) بوده که ساخته شده از غده هیپوفیز می باشد و هورمون تنظیم کننده آن ، هورمون آزاد کننده تیروتروپین (TRH) است که از هیپوتالاموس تولید می شود. هنگامی که سطح هورمون تیروئید کاهش می یابد ، هیپوتالاموس TRH آزاد می کند و همین امر باعث می شود که غده هیپوفیز TSH آزاد نماید.

TSH

TSH غده تیروئید را تحریک می کند تا در درجه اول T4 و  سپس T3 آزاد و تولید نماید. البته لازم به ذکر است که در داخل تیروئید، مقدار زیادی  T4 به پروتئینی به نام تیروگلوبولین متصل می شود.  البته در صورت نیاز، غده تیروئید T4 بیشتری را تولید کرده و یا مقدار ذخیره شده آن را آزاد خواهد کرد. در شرایط عادی، این سیستم بازخورد فعالیت تیروئید را تنظیم می کند تا سطح نسبتاً پایدارهورمون های تیروئید، در خون حفظ  گردد. از سویی دیگر، بخشی از هورمون های T4  و T3  در خون به پروتئینی به نام گلوبولین تیروکسین (TBG) متصل می باشد. به این هورمون های متصل به پروتئین، فرم های غیر فعال گفته می شود. در حالی که به هورمون های آزاد T4  و T3   در خون، فرم های فعال هورمون نامیده می شود. البته هورمون T4  نسبت به هورمون T3  در بافت های مختلف بدن و به ویژه در کبد،   فعال تر بوده، در حالی که T3 اساساً وظیفه کنترل میزان عملکردهای بدن را بر عهده دارد.

درباره بیماری های تیروئید

در این بخش به بررسی اختلالات ناشی از عملکرد نادرست غده تیروئید خواهیم پرداخت.

کم کاری تیروئید  یا تیروئید کم کار

کم کاری تیروئید شرایطی است که غده تیروئید قادر به تولید کافی هورمون تیروئید نمی باشد. از آن جا که هدف اصلی هورمون تیروئید  تنظیم متابولیسم بدن  است، درواقع مبتلایان به این بیماری علائم مرتبط با کم شدن متابولیسم بدن را دارند. از این رو در ادامه بیماری های ناشی از کم کاری تیروئید را بررسی خواهیم کرد.

هاشیموتو تیروئیدیت

در واقع این بیماری یک نوع خود ایمنی طولانی مدت می باشد. به گونه ای که سیستم ایمنی بدن که به طور معمول از عفونت محافظت می کند، به اشتباه تیروئید را هدف قرار داده و باعث التهاب و آسیب می شود. پروتئین های ایمنی به نام اتوآنتی بادی ها معمولاً در خون وجود دارند.

جراحی تیروئید

در برخی مواقع به منظور درمان بیماری های غده تیروئید، نظیر گره تیروئید، سرطان تیروئید یا بیماری گریوز مجبور هستیم که بخشی از غده تیروئید در عمل جراحی برداشته شود.

پرتو درمانی تیروئید

درمان های پرتوی همانند عمل جراحی می تواند به تیروئید آسیب برساند و در نهایت بر روی عملکرد تیروئید تاثیرات نامطلوبی بگذارد.

عوارض دارویی

در حقیقت مصرف برخی از داروها می تواند بر روی عملکرد تیروئید اثرات مخربی داشته باشد.

کم کاری تیروئید مادرزادی

این وضعیت از بدو تولد افراد به وجود می آید. در این حالت غده تیروئید از بین رفته  یا فقط بخشی از غده رشد کرده یا در قسمت غیرطبیعی از بدن قرار می گیرد. در برخی از موارد هم تیروئید به درستی عمل نمی کند یا به اندازه کافی هورمون تیروئید تولید نمی کند. اما اگر این بیماری درمان نشود ، می تواند باعث تاخیر در رشد جسمی و فکری افراد گردد. از این رو غربالگری کم کاری تیروئید در بیشتر کشورها به عنوان بخشی از برنامه غربالگری خون نوزادان انجام می شود تا با تشخیص و درمان به موقع می تواند از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری نماید.

کمبود یا زیاد بودن ید

تیروئید برای ساختن هورمون های تیروئید به ید نیاز دارد. کمبود این عنصر (به عنوان یدید)، به ویژه در مواد غذایی، توانایی تنظیم عملکرد غده تیروئید را داشته و می تواند به کم کاری تیروئید کمک کند. البته ید زیاد هم باعث کوچک شدن تیروئید و تولید هورمون کم تر می شود.

اختلال هیپوفیز

این نوع اختلال از دسته بیماری های نادر بوده که منجرمی شود تا TSH کم شود و همین امر باعث شده تا هورمون تیروئید هم در خون کاهش یابد. البته درمان اختلال هیپوفیز به کمک عمل جراحی یا درمان اشعه انجام می شود.

پرکاری تیروئید (تیروئید بیش از حد فعال)

در صورتی که غده تيروئيد میزان زیادی از هورمون های تیروئیدی را تولید کند، پرکاری تیروئید ایجاد می شود که در این حالت سوخت و ساز بدن بیش ازحد افزایش می یابد. از این رو در ادامه بیماری های ناشی از پر کاری تیروئید را بررسی خواهیم کرد.

بیماری گریوز

این بیماری از شایع ترین علت پرکاری تیروئید بوده و به عنوان یک اختلال خودایمن طولانی مدت شناخته شده است. به این صورت که سیستم ایمنی بدن  که از افراد در برابر عفونت ها محافظت می کند، پروتئین های ایمنی به نام خود آنتی بادی تولید می کند که مانند TSH عمل می کنند و تیروئید را تحریک نموده تا بیش از حد هورمون تیروئید تولید کند. در واقع این آنتی بادی ایمونوگلوبولین محرک تیروئید (TSI) نامیده می شود.

تومور تیروئید

یک  تومور کوچک و خوش خیم ممکن است بیش از حد هورمون تیروئید تولید نموده و سوخت و ساز بدن را افزایش دهد.

گواتر چند سلولی

این نوع از بیماری تیروئید، به تدریج و در اثر ناکافی بودن مصرف ید ایجاد می شود. این امر باعث بزرگ شدن تیروئید و ایجاد چندین گره می شود. از این رو یک یا چند گره ممکن است بیش از حد هورمون تیروئید ایجاد کنند.

تحریک غیرطبیعی تیروئید

تحریک سلول های تولید کننده TSH می تواند منجر به تولید بیش از حد هورمون تیروئید شود. هم چنین ، گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG)، هورمونی که از رشد جنین در بارداری پشتیبانی می کند، می تواند مانند TSH عمل کرده  و گاهی اوقات در زنان باردار پرکاری تیروئید ایجاد نماید، به خصوص اگر سطح hCG آن ها بسیار زیاد باشد.

گواتر

در واقع به بزرگ شدن غده تیروئید گواتر گفته می شود.

شرایط مختلفی نظیر بیماری گریوز ، تیروئیدیت هاشیموتو ، گواتر چند غده و برخی تومورهای تیروئید می تواند منجر به بروز این بیماری گردد.

البته معمولا گواتر بدون درد است ، اما ممکن است ساختارهای حیاتی گردن از جمله لوله تنفسی و مری را تحت فشار قرار داده و نفس کشیدن و بلعیدن را دشوار نماید.

تیروئیدیت

در حقیقت به التهاب غده تیروئید، بیماری تیروئیدیت گفته می شود.

البته با توجه  به علت بروز این بیماری، التهاب می تواند حاد اما موقتی یا طولانی مدت باشد.

در ضمن این التهاب ممکن است منجر به کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید گردد.

و اما از عوارض تیروئیدیت به این صورت است که می توانند مانند گلودرد، دردناک باشد و یا این که هیچ گونه عوارضی نداشته باشد.

گره های تیروئید  

گره های تیروئید در ازای رشد غیرطبیعی بافت تیروئید ایجاد می شود. این گره ها می توانند در هر سنی اتفاق بیفتند اما با افزایش سن شیوع بیشتری داشته و در زنان بیشتر از مردان است.

بیشتر گره های تیروئید علائمی ایجاد نمی کنند و به طور تصادفی مانند اسکن تصویربرداری برای بیماری دیگر یا معاینه گردن توسط پزشک مشاهده می شوند.

اما بیش از 90 درصد از گره های تیروئید خوش خیم بوده و  تنها درصد کمی سرطانی هستند.

سرطان تیروئید

به رشد کنترل نشده سلول های تیروئید سرطان تیروئید گفته می شود. البته سرطان تیروئید معمولاً هنگامی تشخیص داده می شود که پزشک معالج شما متوجه تغییر در اندازه یا شکل غده تیروئید شده، یا در هنگام معاینه فیزیکی احساس یک توده یا تورم در گردن نماید. از آن جایی که بسیاری از بیماری های دیگر می توانند باعث تغییر در اندازه، شکل یا بافت غده تیروئید شوند ، ارزیابی های بیشتر مانند آزمایش خون برای عملکرد تیروئید، تصویربرداری با سونوگرافی یا سایر آزمایشات مورد نیاز است. البته سرطان تیروئید اگر در همان ابتدای بیماری و قبل از سرایت به دیگر اندام های بدن تشخیص داده شود،  به راحتی قابل درمان می باشد.

انواع سرطان های تیروئید عبارتند از

سرطان تیروئید پاپیلاری

این نوع بیماری شایع ترین شکل سرطان تیروئید بوده و حدود 80٪ موارد سرطان تیروئید پاپیلاری است.

سرطان تیروئید فولیکولار

این دومین سرطان تیروئید است که حدود 10٪ موارد را شامل می شود.

سرطان تیروئید مدولاری

این دسته از سرطان های تیروئید، رشد 4 درصدی داشته و از سلول های ساخت کلسی تونین ایجاد می شود. اگر زود کشف نشود ، می تواند فراتر از تیروئید گسترش یافته و درمان آن دشوار گردد.

سرطان آناپلاستیک تیروئید

این نوع  سرطان که حدود 2٪ از سرطان های تیروئید را تشکیل می دهد. به سرعت گسترش یافته و درمان موفقیت آمیز آن دشوار است.

سندرم مقاومت به هورمون تیروئید

این بیماری یک اختلال ژنتیکی نادر است که در اثر جهش ژنتیکی  در گیرنده هورمون تیروئید ایجاد می شود. در اثر این اختلال ، برخی از بافتهای بدن به طور طبیعی به هورمونهای تیروئید پاسخ نمی دهند. ممکن است هیچ گونه علائم و نشانه های کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید وجود نداشته باشد.

سخن پایانی

همان طور که گفته شد غده تیروئید از جمله غده های مهم و موثر در بدن انسان می باشد که هر گونه اختلال در عملکرد آن ضررات جبران ناپذیری را برای انسان خواهد داشت.

بنابراین توصیه می شود، افراد مطابق با نظر پزشک معالج آزمایش های تست هورمون تیروئید را از طریق آزمایش خون و در آزمایشگاه های معتبر انجام دهند.

 

زگیل تناسلی

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل تناسلی از نمونه عفونت های ویروسی بوده که عامل آن ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) می باشد.

البته زگیل های تناسلی را می توان به دو دسته پر خطر و کم خطر تقسیم بندی نمود.

به گونه ای که ویروس HPV کم خطر مشکل ساز نبوده و به راحتی قابل درمان می باشد. در حالی که زگیل

تناسلی پرخطر می تواند باعث سرطان هایی مانند سرطان دهانه رحم، سرطان واژن و سرطان دهانه واژن در زنان شود.

بررسی علت ایجاد زگیل تناسلی

اگر ویروس پاپیلوم انسانی  پوست ناحیه تناسلی و مقعد را عفونی نماید، زگیل تناسلی به وجود می آید.

در حقیقت زگیل های تناسلی از شایع ترین عفونتهای ناشی از تماس های جنسی به شمار می آید. البته

لازم به ذکر است که بیش از صد نوع ویروس پاپیلوم وجود دارد، به طوری که بخش‌های مختلفی

از بدن مانند دست و پا را درگیر خواهد کرد.

اما حدود سی نوع ویروس پاپیلوم داخل و اطراف ناحیه تناسلی و مقعد وجود دارد، ولی میان انواع مختلف از ویروس HPV،

عامل ایجاد زگیل تناسلی فقط دو ویروس نوع ششم و یازدهم آن می باشد.

درضمن این ویروس در بین آقایان و بانوان مشترک بوده و از راه تماس پوستی سرایت می کند، بنابراین با تماس نزدیک

ناحیه تناسلی نیز منتقل می ‌شود و انتقال آن لزوماً منوط به رابطه جنسی دخولی واژینال یا مقعدی نیست.

حتی این احتمال وجود دارد که  زگیل تناسلی هنگام زایمان از مادر به نوزاد منتقل شود،  البته این اتفاق به ندرت رخ می‌ دهد.

زگیل تناسلی از راه بوسیدن، در آغوش گرفتن، استفاده اشتراکی از حوله یا حمام، شنا در استخر عمومی، صندلی توالت،

لیوان، بشقاب یا دیگر وسایل غذا خوری مشترک منتقل نمی ‌شود.

نشانه‌ های زگیل تناسلی

در حقیقت افرادی که مبتلا به ویروس HPV هستند علائمی از خود نشان نمی دهند. حتی ممکن است، زگیل،

در فرد مبتلا پس از سه تا چند هفته و تا چند سال طول بکشد، تا بر روی پوست ظاهر شود.

هم چنین شکل ظاهری زگیل ها می تواند متفاوت باشد. به گونه ای که زگیل می تواند به صورت برآمدگی‌ها یا

زائده ‌های گوشتی کوچک یا به صورت تغییرات پوستی داخل یا روی ناحیه تناسلی یا مقعدی دیده شود.

در زنان، زگیل های تناسلی بیشتر در مجرا ظاهر می شوند. اما می توانند در نزدیکی مقعد، گردن رحم یا واژن

نیز ایجاد شوند. و اما در مردان، زگیل های تناسلی در نوک آلت تناسلی، کیسه بیضه یا اطراف مقعد ظاهر می شوند.

البته  زگیل های تناسلی به ندرت باعث ناراحتی یا درد می شوند ، اگرچه ممکن است خارش داشته باشند یا احساس حساسیت کنند.

عوامل خطر ابتلا به زگیل تناسلی

در حقیقت افرادی که بیشتر از یک شریک جنسی دارند، بیشتر از دیگر افراد در معرض خطر خواهند بود.

هم چنین خطر ابتلا به این ویروس، برای کسانی از سیستم ایمنی ضعیفی برخوردار بوده و یا عمل هایی

نظیر پیوند اعضا کرده اند، بیشتر از دیگر افراد بوده و نیاز به مراقبت های بیشتری خواهند داشت.

از این رو برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری، می توان رابطه جنسی خود را محدود کرده و در زمان رابطه هم از کاندوم استفاده نمود.

راه های تشخیص زگیل تناسلی

تست hpv

تست hpv در آزمایشگاه میتواند از وجود ویروس ویروس پاپیلوم انسانی آگاه سازد در واقع این نوع آزمایش در انسان وجود این بیماری را تشخیص داده و پس از مثبت بودن این آزمایش باید مراحل درمانی شروع شود.

معاینه بالینی

برای معاینه بالینی می توان به متخصص مراجعه کرده تا نواحی دستگاه تناسلی را مشاهده کند

و علائم بیماری را تشخیص دهد. ممکن است معاینه داخلی واژن یا مقعد برای بررسی وجود زگیل ‌های داخلی انجام شود.

آزمایش پاپ اسمیر: 

آزمایش پاپ اسمیر در زنان انجام می شود. در این آزمایش از نواحی دستگاه تناسلی

نمونه برداری می شود. علاوه بر این باید آزمایش اچ پی وی تایپ نیز انجام شود.

کولپوسکوپی و بیوپسی: 

این روش فقط برای خانم ها قابل انجام است. برای این کار، پزشک با استفاده از روش

کولپوسکوپی و با نمونه گیری قسمت کوچکی از بافت دهانه رحم، نمونه را در زیر میکروسکوپ بررسی خواهد کرد.

بیماری نفریت لوپوسی

بیماری نفریت لوپوسی

لوپوس اریتماتیک سیستمیک(SLE) یک اختلال autoimmune چند سیستمی مزمن است که بیشتر در زنان جوان رایج است.

کمتر از 50% بیماران مبتلا به لوپوس در مراحل اولیه بیماری اختلال عملکرد کلیه (هماچوری-پروتین اوری-کست ها) را نشان می دهند

و نقریباً 80% بیماران بعد ها درگیر اختلال کلیه می شوند.

نفریت لوپوسی چیست؟ (LN)

یک علت مهم مرگ و میر در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک است.

تشخیص دیر موقع LN می تواند یکی از علل بیماری مزمن کلیه باشد. بیوپسی

کلیوی روش استاندارد طلایی در تشخیصLN است. با این حال، به دلیل مشکلات

این روش و گاهی در دسترس نبودن امکانات، آزمایش میکروسکوپی ادراری و آزمایش های

سرولوژی می تواند در شناسایی بیماران LN پیش رونده مفید باشد. انواع

پیشرونده ی LN(شامل کلاس III، کلاس IV و مخلوط کلاسV) درصد بیشتری از بیماران

با این وضعیت را شامل می شود. بیماران دریافت کننده داروهای سرکوب ایمنی باید برای

جلوگیری از عوارض جانبی و مسمومیت دارویی از نزدیک تحت نظارت قرار گیرند. بیماران LN

با بیماری کلیوی نهایی (کلاس VI) باید برای دیالیز و در مرحله بعد پیوند کلیه آماده شوند.

درمان باید شامل درمان های جانبی برای جلوگیری از پیشرفت بیماری مانند مهار سیستم

رنین- آنژیوتانسین- آلدسترون باشد، حفاظت از استخوان (با مکمل کلسیم و ویتامینD)، کنترل فشار خون .

اختلال کلیه

معیارهای تشخیص اختلال کلیه در SLE، در زمانی است

که بیمار مبتلا به SLE دارای پروتئینوری مداوم و کست های RBC در ادرار خود باشد.

یکی از مهمترین چالش های مربوط بهSLE، شناخت و تشخیص اولیه آن است.

در بیماران SLE بعید به نظر می رسد که بیماران تنها عوارض LNرا داشته باشند

معمولاً LN همراه با مشخصه هایی مانند درد مفاصل، malar rash ، زخم دهان

و حساسیت به نور مشاهده می شود. بیماران مبتلا به LN احتمالاً علایم سندرم

نفریتیک (الیگوری، پروتئینوری کم، هماچوری، فشار خون بالا و ازتمیا) و سندرم

نفروتیک(ادم – پروتین اوری شدید و هایپو البومینمی) را دارا می باشند.

آزمایش ادرار

👈آزمون ماکروسکوپی و میکروسکوپی بهترین فرصت برای شناسایی زود هنگام LN

را بوسیله ی دفع پروتئین و خون در ادرار و شناسایی کست های مختلف ادراری

(گلبول های قرمز، دانه ای، هیالین) ارائه می دهد. در بیماران مبتلا به SLE آزمایش ادرار باید در هر چکاب بررسی شود.

آزمایش خون

👈 تیتر بالای dsDNA و سطح کاهش یافته ی اجزای کمپلمان از جمله C3-C4

بیوپسی کلیه

👈تشخیص قطعی LN نیازمند بیوپسی بافت شناسی کلیه است.

همچنین طبقه بندی LN و پیش آگهی آن نیاز به بیوپسی کلیه دارد.

هر چند پارامترهای آزمایشگاهی برای تشخیص بیماری بسیار مفید هستند،

اما نمی توانند دقیقاً کلاس بافت شناسی بیماری را مشخص کنند.

آلکاپتونوری

آلکاپتونوری (Alkaptonuria)

آلکاپتونوری یک بیماری ارثی نادر است. این بیماری هنگامی رخ می دهد که بدن نتواند یک آنزیم به نام دیوکسیژناز هموژنتیک (HGD) را به اندازه کافی تولید کند.
وظیفه این آنزیم تجزیه یک ماده دفعی و سمّی به نام اسید هموژنتیک است. هنگامی که HGD کافی تولید نشود، اسید هوموژنتیک در بدن تجمع می یابد.
در واقع این یک بیماری نادر است.
تجمع اسید هوموژنتیک باعث می شود استخوان ها و غضروف از بین رفته و شکننده شود.
این به طور معمول به آرتروز منجر می شود، به خصوص در ستون فقرات و مفاصل بزرگ.

علائم آلکاپتونور ی

در افراد مبتلا به آلکاپتونوری  یا ادرار تیره بوده و در معرض هوا رنگ آن قهوه ای تیره یا سیاه می شود.
لکه های تیره روی پوشک کودک یکی از اولین نشانه های این بیماری میباشد.
در دوران کودکی علائم دیگری وجود ندارد. علائم با افزایش سن آشکارتر می شوند.
در سنین 20 تا 30 سالگی، ممکن است علائم آرتروز زودرس بروز یابد.
به عنوان مثال، ممکن است در مفاصل کمر یا مفاصل بزرگ سفتی یا درد مزمن احساس شود.
دیگر علائم آلکاپتونوری:

  • لکه های تیره در سفیدی چشم
  • غضروف ضخیم و تیره در گوش
  • تغییر رنگ و لکه های آبی رنگ روی پوست، به ویژه در غدد عرق
  • عرق به رنگ تیره می گراید
  • سنگ کلیه
  • سنگ پروستات
  • آرتریت (خصوصاً مفاصل لگن و زانو)

آلکاپتونوری همچنین می تواند منجر به مشکلات قلبی شود.
ساخت اسید هموژنتیک باعث سخت شدن دریچه های قلب شده و این می تواند از بسته شدن صحیح آنها جلوگیری کند و منجر به اختلالات دریچه آئورت و میترال شود.
در موارد شدید، تعویض دریچه قلب ممکن است ضروری باشد. همچنین باعث سخت شدن رگ های خونی می شود که فشار خون را بالا می برد.
 

علل ابتلا 

علل ابتلا به آلکاپتونوری در اثر جهش های ژنتیکی در ژن کد کننده برای آنزیم HGD رخ می دهد.  این بیماری یک بیماری اتوزومال مغلوب است و هر دو والدین فرد بیمار ژن مربوطه را دارند.

گرانولوماتوز مزمن

گرانولوماتوز مزمن

گرانولوماتوز مزمن (CGD) یک نقص ایمنی نادر و ارثی است که بر روی برخی گلبولهای سفید تأثیر می گذارد.
در مبتلایان به این بیماری عملکرد سیستم ایمنی مختل می شود و بدن در معرض التهاب مزمن و عفونت های مکرر باکتریایی و قارچی قرار می گیرد.
ویژگی های گرانولوماتوز مزمن معمولاً در دوران کودکی یا اوایل کودکی بروز می کند.
با این حال، اشکال خفیف تر ممکن است در سالهای نوجوانی یا حتی در بزرگسالی تشخیص داده شود.
این بیماری در اثر تغییرات (جهش ها) ژنی ایجاد می شود
و معمولاً به روش مغلوب اتوزومی یا مغلوب وابسته X به ارث می رسد. افراد مبتلا به این بیماری باید
به طور مداوم از آنتی بیوتیک های مختلف استفاده نموده و تحت نظارت تیم های پزشکی باشند.
تنها درمان این بیماری پیوند آلوژنیک سلول بنیادی خون ساز (HSCT) است.

علائم بیماری

در افراد مبتلا به این بیماری، سیستم ایمنی بدن به درستی کار نمی کند،
و در نتیجه بدن در برابر انواع خاصی از باکتری ها و قارچ ها آسیب پذیر می شود.
ویژگی های این بیماری معمولاً در دوران کودکی یا اوایل کودکی بروز می کند.
با این حال، اشکال خفیف تر ممکن است در سالهای نوجوانی یا حتی در بزرگسالی تشخیص داده شود.
علائم و نشانه ها متفاوت است اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت های مکرر باکتریایی و قارچی
  • گرانولوما (مناطقی از بافت ملتهب)، بیشتر در دستگاه گوارش و یا دستگاه تناسلی
  • بروز آبسه ها ریه ها، کبد، طحال، استخوان ها یا پوست
  • تورم غدد لنفاوی
  • اسهال مداوم
  • آبریزش مزمن بینی

 

علل گرانولوماتوز 

این بیماری در اثر تغییر (جهش) در یکی از پنج ژن (CYBA ، CYBB ، NCF1 ، NCF2 یا NCF4) ایجاد می شود.
هر ژن قسمت متفاوتی از (آن زیر واحد) آنزیمی به نام NADPH oxidase را رمزگذاری می کند که برای سیستم ایمنی بدن ضروری است.
یکی از کارکردهای این آنزیم کمک به ساختن مواد سمی است که توسط سیستم ایمنی برای از بین بردن باکتری ها و قارچ ها استفاده می شود
و قبل از ایجاد عفونت منجر به از بین رفتن عوامل میکروبی می شود. همچنین ممکن است در تنظیم فعالیت سلولهای ایمنی بدن که به مدیریت پاسخ التهابی کمک می کنند،
نقش داشته باشد.
جهش در این ژن ها منجر به کاهش سطح NADPH اکسیداز می شود و در موارد شدید، هیچ آنزیمی تولید نمی شود.
در نتیجه، سیستم ایمنی بدن نمی تواند درست عمل کند، و بدن در معرض عفونت های مکرر و التهاب مزمن قرار می گیرد.

اسپوندیلیت آنکیلوزان

اسپوندیلیت آنکیلوزان (Ankylosing spondylitis)

اسپوندیلیت آنکیلوزان نوعی بیماری التهابی است که با گذشت زمان می تواند
باعث شود که بعضی از استخوان های کوچک در ستون فقرات (مهره ها) ادغام شود.
این ادغام باعث می شود ستون فقرات انعطاف پذیر نبوده و منجر به بروز ویژگیهای خاصی در آناتومی می گردد.
همچنین، اگر دنده ها تحت تأثیر قرار گیرند، تنفس عمیق دشوار می شود.
این بیماری بیشتر در مردان مشاهده می شود. علائم و نشانه ها معمولاً در اوایل بزرگسالی شروع می شوند.
التهاب همچنین می تواند در سایر قسمت های بدن (معمولاً در چشم ها) اتفاق بیفتد.
هیچ درمانی برای اسپوندیلیت آنکیلوزان وجود ندارد،
اما اقدامات درمانی موجود می توانند علائم را کاهش داده و احتمالاً سرعت پیشرفت بیماری را کند کنند.
علائم اسپوندیلیت آنکیلوزان
علائم و نشانه های اولیه اسپوندیلیت آنکیلوزان ممکن است شامل درد و سفتی در ناحیه کمر و باسن،
به خصوص در صبح و بعد از دوره های غیرفعال باشد. درد گردن و خستگی نیز شایع است.
با گذشت زمان، علائم ممکن است در فواصل نامنظم بدتر شده، بهبود یافته یا متوقف شوند.

مناطقی که بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند عبارتند از:

  • مفصل بین پایه ستون فقرات و لگن
  • مهره های کمر
  • مکانهایی که تاندون و رباطهای به استخوانها متصل می شوند
  • غضروف بین استخوان سینه و دنده ها
  • مفصل ران و شانه

 

علل

هنوز دلیل کاملاً مشخصی برای اسپوندیلیت آنکیلوزان گزارش نشده است، اگرچه به نظر می رسد عوامل ژنتیکی درگیر هستند.
به ویژه، افرادی که ژنی بنام HLA-B27 دارند، در معرض خطر جدی ابتلا به این بیماری هستند.
با این حال، فقط برخی از افراد مبتلا به ژن علائم این بیماری را دارند.

عوامل خطر

  • جنسیت. مردان بیشتر به اسپوندیلیت آنکیلوزان مبتلا می شوند.
  • سن. شروع بیماری در بزرگسالی رخ می دهد.
  • وراثت. بیشتر افرادی که مبتلا به این بیماری هستند ژن HLA-B27 را دارند.
  • اما بسیاری از افرادی که این ژن را دارند نیز هرگز علائماین بیماری را نداشته اند.

بیماری ام اس

بیماری ام اس

بیماریMS یا مولتیپل اسکلروزیس
یک بیماری ناتوان کننده مغز و نخاع (سیستم عصبی مرکزی) است
و در این بیماری سیستم ایمنی بدن به غلاف محافظ (میلین) که فیبرهای عصبی را پوشانده اند،
حمله کرده و باعث ایجاد مشکلات ارتباطی بین مغز و بقیه بدن می شود. سرانجام ، بیماریMS می تواند باعث آسیب دائمی یا وخیم اعصاب شود.
علائم بیماری ام اس بسیار تنوع زیادی داشته و به میزان آسیب عصبی ایجاد شده بستگی دارد.
برخی از افراد مبتلا به بیماری ام اس در اثر شدت بیماری ممکن است توانایی پیاده روی به طور مستقل را از دست بدهند
و یا اصلاً نتوانند راه بروند، در حالی که برخی دیگر ممکن است چنین حدّتی از علائم را تجربه نکنند.
متاسفانه، تا به حال هیچ درمان کاملی برای بیماری ام اس ابداع نشده است.
با این حال ، درمان ها می توانند به بهبودی در حملات، اصلاح روند بیماری و مدیریت علائم کمک کنند.
علائم مولتیپل اسکلروزیس بسته به موقعیت الیاف عصبی آسیب دیده،
متنوع است و از فردی به فرد دیگر و در طول دوره بیماری متفاوت می باشد. ولی به هر حال علائم اغلب بر حرکت بیمار تأثیر می گذارد، مانند:

  • تهوع یا ضعف در یک یا چند اندام که به طور معمول در یک طرف از بدن شما می افتد.
  • احساس برق ناشی از شوک الکتریکی که با حرکات خاصی در گردن ایجاد می شود، به خصوص خم شدن گردن به جلو.
  • لرزش ، عدم هماهنگی یا راه رفتن ناپایدار
  • از دست رفتن جزئی یا کاملاً بینایی، معمولاً در یک چشم در یک زمان، اغلب با درد هنگام حرکت چشم
  • بینایی مضاعف
  • تاری تاری
  • لکنت زبان
  • خستگی
  • سرگیجه
  • سوزن زدن یا درد در قسمت هایی از بدن
  • مشکلات عملکرد جنسی ، روده و مثان

عوامل خطر

عوامل خاصی ممکن است خطر ابتلا به بیماری ام اس را افزایش دهد:

  • سن. ام اس می تواند در هر سنی رخ دهد، اما معمولاً افراد در سنین بین 16 تا 55 سال بیشتر مبتلا می شوند.
  • جنسیت. زنان بیش از دو یا سه برابر بیشتر از مردان پتانسیل ابتلا به بیماری عودکننده را دارند.
  • سابقه خانوادگی. اگر یکی از والدین یا خواهران و برادران شما مبتلا به ام اس بوده است، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستید.
  • عفونت های خاص. انواعی از ویروس ها با بیماری MS مرتبط شناخته شده اند، از جمله ویروس Epstein-Barr ، ویروسی که باعث ایجاد مونونوکلئوز عفونی می شود.
  • نژاد. افراد سفید پوست، به ویژه افراد اروپای شمالی، بیشترین خطر ابتلا به بیماری ام اس را دارند. مردم تبار آسیایی، آفریقایی یا بومی آمریکا کمترین خطر را دارند.
  • اقلیم. MS در کشورهایی که دارای آب و هوای معتدل هستند، از جمله کانادا، شمال ایالات متحده، نیوزیلند، جنوب شرقی استرالیا و اروپا بسیار بیشتر است.
  • ویتامین D. داشتن مقادیر ویتامین D کم و در معرض نور خورشید قرار نگرفتن خطر ابتلا به بیماری ام اس را افزایش می دهد.
  • برخی بیماریهای خود ایمنی. در صورت ابتلا به بیماری تیروئید، دیابت نوع 1 یا بیماری التهابی روده، احتمال ابتلا به بیماری ام اس کمی بیشتر است.
  • استعمال دخانیات.

تشخیص بیماری MS

  • آزمایش خون.
  • بررسی مایع مغزی-نخاعی (CSF).
  • MRI.

مولتیپل اسکلروزیس (MS)

مولتیپل اسکلروزیس یا بیماریMS یک بیماری ناتوان کننده مغز و نخاع (سیستم عصبی مرکزی) است
و در این بیماری سیستم ایمنی بدن به غلاف محافظ (میلین) که فیبرهای عصبی را پوشانده اند،
حمله کرده و باعث ایجاد مشکلات ارتباطی بین مغز و بقیه بدن می شود.
سرانجام ، این بیماری می تواند باعث آسیب دائمی یا وخیم اعصاب شود.
علائم بیماری ام اس بسیار تنوع زیادی داشته و به میزان آسیب عصبی ایجاد شده بستگی دارد.
برخی از افراد مبتلا به ام.اس در اثر شدت بیماری ممکن است توانایی پیاده روی به طور مستقل را از دست بدهند
و یا اصلاً نتوانند راه بروند، در حالی که برخی دیگر ممکن است چنین حدّتی از علائم را تجربه نکنند.
متاسفانه، تا به حال هیچ درمان کاملی برای بیماری مولتیپل اسکلروزیس ابداع نشده است.
با این حال ، درمان ها می توانند به بهبودی در حملات، اصلاح روند بیماری و مدیریت علائم کمک کنند.
علائم مولتیپل اسکلروزیس بسته به موقعیت الیاف عصبی آسیب دیده،
متنوع است و از فردی به فرد دیگر و در طول دوره بیماری متفاوت می باشد.

علائم

ولی به هر حال علائم  مولتیپل اسکلروزیس اغلب بر حرکت بیمار تأثیر می گذارد، مانند:

  • تهوع یا ضعف در یک یا چند اندام که به طور معمول در یک طرف از بدن شما می افتد.
  • احساس برق ناشی از شوک الکتریکی که با حرکات خاصی در گردن ایجاد می شود، به خصوص خم شدن گردن به جلو.
  • لرزش ، عدم هماهنگی یا راه رفتن ناپایدار
  • از دست رفتن جزئی یا کاملاً بینایی، معمولاً در یک چشم در یک زمان، اغلب با درد هنگام حرکت چشم
  • بینایی مضاعف
  • تاری تاری
  • لکنت زبان
  • خستگی
  • سرگیجه
  • سوزن زدن یا درد در قسمت هایی از بدن
  • مشکلات عملکرد جنسی ، روده و مثان

عوامل خطر

عوامل خاصی ممکن است خطر ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس را افزایش دهد:

  • سن. ام اس می تواند در هر سنی رخ دهد، اما معمولاً افراد در سنین بین 16 تا 55 سال بیشتر مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس می شوند.
  • جنسیت. زنان بیش از دو یا سه برابر بیشتر از مردان پتانسیل ابتلا به بیماری عودکننده را دارند.
  • سابقه خانوادگی. اگر یکی از والدین یا خواهران و برادران شما مبتلا به ام اس بوده است، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستید.
  • عفونت های خاص. انواعی از ویروس ها با بیماری MS مرتبط شناخته شده اند، از جمله ویروس Epstein-Barr ، ویروسی که باعث ایجاد مونونوکلئوز عفونی می شود.
  • نژاد. افراد سفید پوست، به ویژه افراد اروپای شمالی، بیشترین خطر ابتلا به بیماری ام اس را دارند. مردم تبار آسیایی، آفریقایی یا بومی آمریکا کمترین خطر را دارند.
  • اقلیم. MS در کشورهایی که دارای آب و هوای معتدل هستند، از جمله کانادا، شمال ایالات متحده، نیوزیلند، جنوب شرقی استرالیا و اروپا بسیار بیشتر است.
  • ویتامین D. داشتن مقادیر ویتامین D کم و در معرض نور خورشید قرار نگرفتن خطر ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس را افزایش می دهد.
  • برخی بیماریهای خود ایمنی. در صورت ابتلا به بیماری تیروئید، دیابت نوع 1 یا بیماری التهابی روده، احتمال ابتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس کمی بیشتر است.
  • استعمال دخانیات.

تشخیص

  • آزمایش خون.
  • بررسی مایع مغزی-نخاعی (CSF).
  • MRI.